Terug op honk, want mijn uitstapje naar blogspot is niet erg goed bevallen. De achtergronden waren leuk, maar er waren ook mensen die opeens niet meer op mijn weblog konden komen. Ik moest ook erg wennen aan de instellingen en om het mezelf ook niet al te moeilijk te maken, ben ik weer terug.
Daarom ook plaats ik mijn berichtjes van blogspot even hieronder als een soort verlate Kerstberichtjes
Ik ga proberen mijn blognaam te veranderen in "honderdduizendnachtkastjes". Verder wens ik iedereen een hele fijne zondag en veel creatief plezier.
Een heel goed
toegewenst. Dat alle wensen uit mogen komen, dat we er nog een paar mogen houden (anders wordt het zo saai), dat we een creatief jaar tegemoet mogen gaan en als voornaamste wens ik iedereen een goede gezondheid toe.
Ik heb voor dit komende jaar geen voornemens, ik laat het jaar op me afkomen zoals het komt en ga er poberen volop van te genieten. Natuurlijk heb ik wel een paar hele kleine voornemens, maar die zijn niet voor het grote publiek. Hahaha….als ik die kenbaar maak, kan ik er op afgerekend worden en dat wil ik niet. Die zijn helemaal alleen voor mij.
En eindelijk kan dan ook vriend Hans mijn blogspot weblog mee lezen. Speciaal voor hem daarom ook de linken naar zijn borduurwebsites. Daar is het echt genieten van alles wat hij al geborduurd heeft en nog van plan is te maken.
http://hans100001.multiply.com/
http://people.zeelandnet.nl/jjvdkam55/
Een nieuw weblog
Eindelijk is het dan zover, ik ben gestart met mijn nieuwe weblog als navolging van jongste dochter Tara (van http://www.passiesinparijs.blogspot.com/). Gelukkig ben ik dan toch weer begonnen, want gemist heb ik het natuurlijk wel, alleen de tijd……….. Maar ik heb goede voornemens en dan kan het niet misgaan
Voor ik de eerste foto's op dit blog ga plaatsen, zal ik eerst uitleg geven over de naam van mijn weblog. Want "honderdduizend nachtkastjes" wat moet je daar nu mee?
Vroeger, een hele tijd geleden dus, in mijn jeugd (en zucht……..dan moet je toch denken aan zo'n 45 tot 50 jaar geleden) vroeg mijn vader altijd "hoeveel hou je van mij?" en steevast was mijn antwoord dan "honderdduizend nachtkastjes", als aanduiding van een kind van onvoorstelbaar onnoembaar veel. Als ode aan mijn vader en de warme gevoelens die ik daarbij heb, dus deze naam. Voor mij verbonden met het belangrijkste in het leven……houden van.
Ik zal nog het een en ander moeten sleutelen om alles op dit blog goed en bijgewerkt te krijgen, maar dat zien jullie in de komende tijd wel verschijnen. Steeds een beetje meer.
Voor nu eerst een aantal foto's van de kerstsfeer hier in huis. En mochten jullie me voor de kerst niet meer zien of horen, dan wens ik nu iedereen hele liefdevolle en warme dagen toe.